راه‌های بسیاری برای مطالعهٔ کتاب‌مقدس وجود دارد. روشی که در زیر آمده، در مطالعهٔ گروهی بسیار خوب جواب داده است. این روش برای یک جلسهٔ مطالعهٔ کتاب‌مقدس مناسب است: هر کس جداگانه این کار را انجام می‌دهد و سپس همه گرد هم می‌آیند تا آنچه را آموخته‌اند با یکدیگر در میان بگذارند. بهتر است این کار با کتاب‌های کوتاه کتاب‌مقدس انجام شود (برای نمونه تیطس، اول و دوم پطرس، اول و دوم تیموتاوس، یهودا و مانند اینها)، و هر هفته حدود ده آیه بررسی شود.
برای اینکه مطلب روشن باشد، گروهی را مثال می‌زنیم که می‌خواهد کتاب دوم تیموتاوس را مطالعه کند و هفته‌ای یک بار، حدود یک ساعت، جمع می‌شود.
هر هفته تمام نامه را تا جایی که ممکن است چندین بار بخوانید. خواندن مکرر کلام کمک می‌کند تا هنگامی که هر هفته به بخش‌های کوچک‌تر می‌پردازید، زمینهٔ کل نامه را در نظر داشته باشید.
برخی دریافته‌اند که در این خواندن مکرر، خواندن از چند ترجمهٔ مختلف مفید است.
همراه با خواندن مکرر، برای آمادگی جلسهٔ اول، باب ۱ را با کلمات خود بازنویسی می‌کنیم.
کلام را با کلمات خودتان بنویسید. از خدا می‌پرسیم: «خداوندا، در اینجا چه می‌خواهی بگویی؟» هدف این است که «معنای ساده و روشن کلام را بجوییم».
برای باب ۱، هر کس باید بکوشد دست‌کم برای هر آیه یک آیهٔ مرتبط از جای دیگر کتاب‌مقدس پیدا کند که نشان دهد چرا آن آیه را به این شکل بازگو کرده است. این جستجو برای آیه‌های مرتبط هر کس را تشویق می‌کند که کتاب‌مقدس را با کتاب‌مقدس بسنجد و از تفسیر شخصی خود بپرهیزد.
پس از آنکه هر کس باب را با کلمات خود بازنویسی کرد و آیه‌های مرتبط را یافت، باید بکوشد زمانی را در خلوت با خدا بگذراند تا دربارهٔ این بخش از کلام دعا و تفکر کند و بپرسد: «خداوندا، این با من چه ارتباطی دارد؟» از خدا بپرسید آیا در این بخش:
هدف این زمان آن است که از خدا بخواهیم کاربردها یا واکنش‌های عملی و مشخصی را برای این بخش از کلام به ما نشان دهد. برای جزئیات بیشتر، مقالهٔ تفکر در کلام خدا را ببینید.
در جلسه‌های هفتگی، پس از دعا، هر کس می‌تواند بازنویسی خود را بخواند و دیگران با دقت گوش دهند. هدف این است که ببینیم آیا کسی چیزی به کلام افزوده یا چیزی از آن کم کرده است. باز هم، فقط می‌خواهیم «معنای ساده و روشن کلام» را بجوییم.
دوم، گروه باید هر آیهٔ آن باب را جداگانه بررسی کند و به هر کس فرصت دهد تا آیه‌های مرتبطی را که یافته است بازگو کند.
سوم، هر کس باید تشویق شود کاربرد عملی‌ای را که خدا در هنگام تفکر در این بخش به او نشان داده است با دیگران در میان بگذارد.
پس از شنیدن بازنویسی‌ها، آیه‌های مرتبط و کاربردهای عملی دیگران، شاید مفید باشد که یک بار دیگر به آن بخش بازگردیم تا ببینیم آیا پس از این تجربهٔ «آهن، آهن را تیز می‌کند» (امثال ۲۷:۱۷) چیز تازه‌ای برای آموختن هست.
کارهای رسولان ۱۷:۱۱ (دربارهٔ اهالی بیریه) می‌گوید: