«خود را امتحان کنید که در ایمان هستید یا نه…»
نامهٔ زیر به کسی نوشته شده است که به‌طور مرتب به کلیسا می‌رود. نگرانی این است
که شاید او در یکی از بزرگ‌ترین فریب‌های شیطان افتاده باشد: به کلیسا رفتن، گفتن همهٔ
سخنان درست، پیروی از همهٔ سنت‌های درست، و صادقانه باور داشتن به اینکه مسیحی است،
و سرانجام در پایان عمر معلوم شود که هرگز براستی نجات نیافته بوده است.
شاید این همان کسی باشد که در کلیسا کنار شما می‌نشیند. لطفاً با در میان گذاشتن
این حقیقت به او کمک کنید، زیرا خدا کلام مصالحه را به ما سپرده است.
«و همه‌چیز ازخدا که ما را بواسطه عیسی مسیح با خود مصالحه داده و خدمت مصالحه را به ما سپرده است.
یعنی‌اینکه خدا در مسیح بود و جهان را باخود مصالحه می‌داد و خطایای ایشان را بدیشان محسوب نداشت و کلام مصالحه را به ما سپرد.»
دوم قرنتیان ۵:۱۸،۱۹
دوست عزیز،
از گفتگویی که هفتهٔ گذشته با شما داشتم بسیار لذت بردم. دعا می‌کنم که دربارهٔ
چیزهایی که با هم گفتیم اندیشیده باشید و همچنان بیندیشید.
از اینکه عبارت «من ایمان دارم» را به کار می‌برید بسیار نگرانم. شیطان می‌تواند از
همین کلمهٔ «ایمان داشتن» استفاده کند تا مردم را دربارهٔ اینکه براستی در برابر خدا در چه
جایگاهی هستند فریب دهد. لطفاً با دعا در آیه‌های زیر تأمل کنید و صادقانه از خدا بپرسید:
«خداوندا، من در برابر تو در چه جایگاهی هستم؟»
لطفاً ببینید کلام خدا دربارهٔ «ایمان آوردن» چه می‌گوید:
«زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر‌که بر او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.»
یوحنا ۳:۱۶
«تو ایمان داری که خدا واحداست؟ نیکو می‌کنی! شیاطین نیز ایمان دارند و می لرزند!»
یعقوب ۲:۱۹
«بسا در آن روز مرا خواهند گفت: “خداوندا، خداوندا، آیا به نام تو نبوت ننمودیم و به اسم تو دیوها را اخراج نکردیم و به نام تو معجزات بسیار ظاهرنساختیم؟”
آنگاه به ایشان صریح خواهم گفت که “هرگز شما را نشناختم! ای بدکاران از من دور شوید!”»
متّی ۷:۲۲-۲۳
بی‌گمان این کسان به خدا ایمان داشتند، و با این حال ابدیت را دور از خدا می‌گذرانند.
شیطان بسیاری را دربارهٔ معنای واقعی «ایمان داشتن» و «مسیحی بودن» فریب داده و
سردرگم کرده است.
«نه هر‌که مرا “خداوند، خداوند” گویدداخل ملکوت آسمان گردد…»
متّی ۷:۲۱
نه هر کس که بگوید «من مسیحی هستم» داخل ملکوت آسمان خواهد شد.
نه هر کس که بگوید «من به خدا ایمان دارم» داخل ملکوت آسمان خواهد شد.
«خود را امتحان کنید که در ایمان هستید یا نه. خود را باز‌یافت کنید. آیا خود را نمی شناسید که عیسی مسیح در شما است اگر مردود نیستید؟»
دوم قرنتیان ۱۳:۵
خدا به‌وسیلهٔ کلام خود نشانه‌های ایمان حقیقی را به ما داده است. با به کار بردن کلام
خدا، در تمامیت آن، می‌توانیم ایمان خود را بیازماییم تا ببینیم ایماندار حقیقی هستیم یا
فریب خورده‌ایم.
(آیه‌های زیر برخی از نشانه‌های نجات حقیقی در عیسی مسیح را توضیح می‌دهند.)
۱. در زندگی هر ایماندار حقیقی زمانی برای آغازی تازه هست، زمانی که زندگی‌اش
دگرگون می‌شود. کتاب‌مقدس این را تولد تازه می‌نامد.
«پس اگر کسی در مسیح باشد، خلقت تازه‌ای است؛ چیزهای کهنه درگذشت، اینک همه‌چیز تازه شده است.»
دوم قرنتیان ۵:۱۷
عیسی در جواب اوگفت: «آمین آمین به تو می‌گویم اگر کسی از سر نومولود نشود، ملکوت خدا را نمی تواند دید.»
یوحنا ۳:۳
آیا در زندگی شما زمانی بوده است که دگرگون شده باشید؟
۲. کتاب‌مقدس به ما نمی‌آموزد که وقتی نزد مسیح می‌آییم، دیگر بی‌گناه خواهیم بود.
اما آرزو خواهیم داشت احکام او را نگاه داریم. آرزو خواهیم داشت با انجام دادن
ارادهٔ او، او را خشنود سازیم.
«و از این می‌دانیم که او را می‌شناسیم، اگر احکام او را نگاه داریم.
کسی‌که گوید او را می‌شناسم و احکام او رانگاه ندارد، دروغگوست و در وی راستی نیست.
لکن کسی‌که کلام او را نگاه دارد، فی الواقع محبت خدا در وی کامل شده است و از این می‌دانیم که در وی هستیم.»
اول یوحنا ۲:۳-۵
آیا آرزو دارید از او اطاعت کنید؟
۳. همهٔ فرزندان حقیقی خدا از سوی خدا تأدیب می‌شوند.
«زیرا هر‌که را خداوند دوست می‌دارد، توبیخ می‌فرماید و هر فرزند مقبول خود را به تازیانه می‌زند
اگر متحمل تادیب شوید، خدا با شما مثل باپسران رفتار می‌نماید. زیرا کدام پسر است که پدرش او را تادیب نکند؟
لکن اگر بی‌تادیب می‌باشید، که همه از آن بهره یافتند، پس شماحرام زادگانید نه پسران.»
عبرانیان ۱۲:۶-۸
آیا زمانی را در زندگی‌تان به یاد می‌آورید
که خدا شما را به سبب گناهی مشخص تأدیب کرده باشد؟
۴. به هر ایماندار حقیقی روح‌القدس داده می‌شود تا در این زندگی یاری‌اش کند. اما او
جسمی نیز دارد که از این جهان است. پس در هر ایماندار کشمکشی میان این دو هست.
ما میان زندگی کردن مانند جهان و خواست روح، که می‌خواهد بر طبق کلام خدا و در
اطاعت از ارادهٔ او زندگی کنیم، وسوسه می‌شویم.
«اما می‌گویم به روح رفتار کنید پس شهوات جسم را به‌جا نخواهید آورد.
زیرا خواهش جسم به خلاف روح است و خواهش روح به خلاف جسم و این دو با یکدیگر منازعه می‌کنندبطوری که آنچه می‌خواهید نمی کنید.»
غلاطیان ۵:۱۶-۱۷
آیا این کشمکش در شما هست؟
۵. هیچ ایماندار حقیقی‌ای در گناه زندگی نمی‌کند. این را نباید با گناه کردن یکی دانست.
گناه عملی است بر خلاف ارادهٔ خدا. ما ایمانداران بارها گناه می‌کنیم و حتی از آن
آگاه نیستیم. اما در گناه زیستن چیز دیگری است: یعنی ارادهٔ خدا را دانستن و آگاهانه
در برابر آن ایستادن، بی‌آنکه قصد یا اقدامی برای تغییر در کار باشد.
«هر‌که از خدا مولود شده است، گناه نمی کند زیرا تخم او در وی می‌ماند و اونمی تواند گناهکار بوده باشد زیرا که از خدا تولدیافته است.»
اول یوحنا ۳:۹
«اگر گوییم که گناه نداریم خود را گمراه می‌کنیم و راستی در ما نیست.»
اول یوحنا ۱:۸
آیا در گناه زندگی می‌کنید؟
پس در پایان، باید با خود صادق باشیم. باید براستی به دل خود بنگریم و از خود بپرسیم:
- آیا در زندگی‌ام زمانی بوده است که خلقت تازه‌ای شده باشم؟
- آیا آرزو دارم از خدا اطاعت کنم و ارادهٔ او را به جا آورم؟
- آیا زمانی را در زندگی‌ام به یاد می‌آورم که خدا مرا به سبب گناهی مشخص تأدیب کرده باشد؟
- آیا برای اطاعت از کلام خدا با جسم خود در کشمکشم؟
- آیا در گناه زندگی می‌کنم؟
امیدوارم به‌زودی دوباره شما را ببینم.
دوست شما،
یک مسیحی
مقاله‌های مرتبط
→ بازگشت به مطالعات