برادران عزیز در مسیح،
دعا می‌کنم که خداوند روح حکمت و کشف را در معرفت خود به شما عطا فرماید و شما در شناخت عظمت بی‌نهایت قوت او نسبت به ما رشد کنید، بر حسب عمل توانایی قوت او که در مسیح عمل کرد، چون او را از مردگان برخیزانید و به دست راست خود در جای‌های آسمانی نشانید. باشد که همهٔ ما با جدیت بیشتری برای فهم فریاد برآوریم، آن را مثل نقره بطلبیم و مانند گنج‌های پنهان جستجو کنیم، تا وعدهٔ خدا را دریافت کنیم و قوت قیامت او را بیابیم، بفهمیم و در آن سلوک کنیم.
از آنجا که می‌خواهم «دل پاک شما را به طریق یادگاری برمی انگیزانم، تا بخاطر آریدکلماتی که انبیای مقدس، پیش گفته‌اند و حکم خداوند و نجات‌دهنده را که به رسولان شما داده شد»، مدتی است قصد داشتم نامهٔ قبلی‌ام را دنبال کنم، اما فرصتش را پیدا نمی‌کردم. برای اینکه این هم نامهٔ دیگری نشود که هرگز نوشته نمی‌شود، تصمیم گرفتم به یکی از دفترهای قدیمی «خلوت با خدا»یم برگردم و فقط برخی از افکاری را که خداوند در ژانویهٔ ۱۹۹۱ دربارهٔ میوه آوردن به من داد، رونویسی کنم. این نوشته، به شیوهٔ ساده و بی‌پیرایهٔ من در نگاه به امور، به این پرسش پاسخ می‌دهد: «انگیزهٔ ما چه باید باشد، هدف ما چه باید باشد؟» دعا می‌کنم که برای شما مفید باشد. مثل همیشه، تنها خواهشم این است که آنچه می‌گویم را بسنجید، و خداوند در همه چیز به شما فهم عطا کند (کارهای رسولان ۱۷:۱۱، امثال ۱۴:۱۲،۱۵، ایّوب ۳۴:۳-۴).
پس اگر فقط بتوانم میوهٔ بسیار بیاورم، آنگاه تو جلال خواهی یافت و من هدف وجودم را به انجام خواهم رساند!!! پس... چگونه میوهٔ بسیار بیاورم؟؟؟
«آنکه در من می‌ماند و من در او، میوه بسیار می‌آورد»
یوحنا ۱۵:۵
پس اگر فقط بتوانم در تو بمانم و تو در من، آنگاه:
۱. میوهٔ بسیار خواهم آورد
۲. خدا را جلال خواهم داد!
پس چگونه در مسیح بمانم و بگذارم او در من بماند؟ کلام تو چه می‌گوید؟
اگر میوهٔ بسیار آوردن = جلال دادن به خدا (یوحنا ۱۵:۸)،
پس هدف ما میوهٔ بسیار آوردن است.
اگر ماندن در مسیح و ماندن او در ما میوهٔ بسیار به بار می‌آورد (یوحنا ۱۵:۵)،
پس هدف ما ماندن در مسیح و ماندن او در ما است.
اگر نگاه داشتن احکام او همان ماندن در او و ماندن او در ماست
(چنانکه در اول یوحنا ۳:۲۳ نوشته شده است)،
پس هدف ما نگاه داشتن احکام اوست!!!
کاربرد عملی: جستجوی خدا را، از راه تفکر همراه با دعا در کلام او، مهم‌ترین اولویت زندگی‌ام قرار خواهم داد، و هرگاه سخن بگوید، هرگاه به‌وسیلهٔ روحش مرا برانگیزد، قصد دارم از او اطاعت کنم. کمتر از این، نمی‌توانم هدف وجودم را به انجام برسانم.
اما به یاد داشته باشید که ما که «به روح شروع کرده»ایم، یعنی با شنیدن و ایمان آوردن، «الان به جسم کامل» نمی‌شویم (غلاطیان ۳:۲-۳). همان‌گونه که به فیض و به‌وسیلهٔ ایمان نجات یافته‌ایم، به همان‌گونه نیز تقدیس می‌شویم، چنانکه در کولسیان ۲:۶ آمده است: «پس چنانکه مسیح عیسی خداوند راپذیرفتید، در وی رفتار نمایید». پس هرچند باید با تمام وجود از او اطاعت کنیم، اعتماد ما هرگز نباید بر خودمان، بر تلاش‌های ما، بر توانایی ما در دیدن، یا بر توانایی ما در انجام دادن باشد. باید، چنانکه در فیلپیان ۳:۳ آمده است، «به مسیح عیسی فخر می‌کنیم و بر جسم اعتماد نداریم»، زیرا او، و تنها اوست که ما را بر انجام هر کاری توانا می‌سازد. اگر در کلام خدا بنگریم و چیزی ببینیم، یقین داریم که خود ما هیچ سهمی در آن نداشته‌ایم. به یاد آورید که عیسی به پطرس گفت: «خوشابحال تو‌ای شمعون بن یونا! زیرا جسم وخون این را بر تو کشف نکرده، بلکه پدر من که درآسمان است.» پطرس توانست بفهمد و خداوند او را ستود، اما اعتبار آن به خدا داده شد. اگر روح خدا چیزی را بر ما آشکار کند و اشتیاق به اطاعت در درون ما بجوشد، این نیز از ما نیست. «زیرا خداست که در شمابرحسب رضامندی خود، هم اراده...» (فیلپیان ۲:۱۳). واکنش طبیعی ما سرکشی بر ضد خداست، زیرا تفکر جسم «شریعت خدا رااطاعت نمی کند، زیرا نمی تواند هم بکند». پس هنگامی که درمی‌یابیم که اشتیاق به اطاعت از خدا داریم، این نیز از جانب خدا به ما داده شده است. سرانجام، اگر پس از دیدن و داشتن ارادهٔ اطاعت، توانا شویم که «احکام او را نگاه داریم»، این خدا، و تنها خدا بود که ما را توانا ساخت. «زیرا خداست که در شمابرحسب رضامندی خود، هم اراده و هم فعل رابعمل ایجاد می‌کند» آری، ما باید اطاعت از او را برگزینیم و باید بخواهیم که با تمام دل، تمام جان، تمام قدرت و تمام توان خود او را خدمت کنیم؛ اما اگر به فیض خدا توانا شویم که چنین کنیم، تنها کاری که مطابق کتاب‌مقدس است این است که او را، و تنها او را، ستایش کنیم. با تمام دل اطاعت می‌کنیم، اما ذره‌ای بر تلاش‌های خود توکل نمی‌کنیم. با ارادهٔ خود اطاعت می‌کنیم، اما اعتماد ما باید تنها بر مسیح عیسی باشد که برای ما مرد، دفن شد و برخاست. زیرا تنها به سبب مرگ، دفن و قیام او، و اینکه ما در اینها با او متحد شده‌ایم، می‌توانیم در تازگی حیات سلوک کنیم و «احکام او را نگاه داریم». تنها به فیض، تنها به‌وسیلهٔ ایمان، و تنها در مسیح است که نجات یافته‌ایم و توانایی اطاعت از او را داریم.
امیدوارم از تفکر در این کلمات خدا همان‌قدر لذت ببرید که من هنگام تایپ کردن ساده‌شان بردم. براستی درست است که «فرایض خداوند راست است و دل را شاد می‌سازد».
اگر نظری، فکر دیگری، یا مطلبی در همین زمینه دارید که می‌خواهید با من در میان بگذارید، بسیار خوشحال می‌شوم از شما بشنوم.
باشد که از کمال معرفت ارادهٔ او در هر حکمت و فهم روحانی پر شوید، تا به طریق شایستهٔ خداوند، به کمال رضامندی رفتار نمایید و در هر عمل نیکو بار آورید و به معرفت کامل خدا نمو کنید.
در خدمت او،
یک همخدمت