Het is belangrijk een schrift of notitieboek te hebben om op te schrijven wat God ons laat zien, zodat wij later in dat boek kunnen terugkijken om ons die dingen te herinneren.
God zei tegen Jesaja: “…schrijf…” en “…teken het in een boek…”, en wel om deze reden: “…opdat het blijve tot den laatsten dag…”.
Uit deze Schriftplaats weten wij dat het doel van opschrijven de toekomst is. Wij schrijven woorden op voor iemand, onszelf of een ander, om die woorden later, op een toekomstig moment, te lezen.
“Toen kwam Amalek en streed tegen Israël in Rafidim. Mozes dan zeide tot Jozua: Kies ons mannen, en trek uit, strijd tegen Amalek; morgen zal ik op de hoogte des heuvels staan, en de staf Gods zal in mijn hand zijn. Jozua nu deed, als Mozes hem gezegd had, strijdende tegen Amalek; doch Mozes, Aäron en Hur klommen op de hoogte des heuvels. En het geschiedde, terwijl Mozes zijn hand ophief, zo was Israël de sterkste; maar terwijl hij zijn hand nederliet, zo was Amalek de sterkste. Doch de handen van Mozes werden zwaar; daarom namen zij een steen, en legden dien onder hem, dat hij daarop zat; en Aäron en Hur onderstutten zijn handen, de een op deze, de ander op de andere zijde; alzo waren zijn handen gewis, totdat de zon onderging. Alzo dat Jozua Amalek en zijn volk krenkte, door de scherpte des zwaards. Toen zeide de HEERE tot Mozes: Schrijf dit ter gedachtenis in een boek, en leg het in de oren van Jozua, dat Ik de gedachtenis van Amalek geheel uitdelgen zal van onder den hemel. En Mozes bouwde een altaar; en hij noemde deszelfs naam: De HEERE is mijn Banier! En hij zeide: Dewijl de hand op den troon des HEEREN is, zo zal de oorlog des HEEREN tegen Amalek zijn, van geslacht tot geslacht!”
Exodus 17:8-16
Nadat de strijd voorbij was en Jozua gewonnen had, staat er geschreven:
Dit idee kwam niet van Mozes, maar van God. God wilde dat deze overwinning in een boek werd opgetekend, zodat ze later opnieuw verteld kon worden.
In Deuteronomium 7:17-19 zien wij hoe zo’n gedachtenis gebruikt wordt (om te gedenken wat de HEERE gedaan heeft):
“Zo gij in uw hart zeidet: Deze volken zijn meerder dan ik; hoe zou ik hen uit de bezitting kunnen verdrijven? Vreest niet voor hen; gedenkt steeds, wat de HEERE, uw God, aan Farao en aan alle Egyptenaren gedaan heeft; De grote verzoekingen, die uw ogen gezien hebben, en de tekenen, en de wonderen, en de sterke hand, en den uitgestrekten arm, door welken u de HEERE, uw God, heeft uitgevoerd; alzo zal de HEERE, uw God, doen aan alle volken, voor welker aangezicht gij vreest.”
Deuteronomium 7:17-19
God gebood het volk niet bang te zijn voor hun vijanden, maar te gedenken wat God in het verleden al voor hen gedaan had, en zo bemoedigd te worden in hun geloof. Woorden die in een boek opgeschreven waren, zouden hen helpen te gedenken.
Op grond van deze Schriftplaatsen geloven wij dat het van God is, en goed voor ons, om in een boek op te schrijven:
Neem dus een schrift, begin op te schrijven wat God u elke dag laat zien wanneer u Hem ontmoet, en leg het later opnieuw in uw oren.
Voor voorbeelden van hoe dit tientallen jaren lang in praktijk is gebracht, zie psalm10218.com (in het Engels), de aantekeningen van één man uit zijn stille tijd over een periode van meer dan 25 jaar.