บันทึกไว้ในหนังสือ!

“โอ ข้าอยากให้ถ้อยคำของข้าได้ถูกบันทึกไว้
โอ ข้าอยากให้จารึกไว้ในหนังสือ”
โยบ 19:23

“จงเขียนถ้อยคำทั้งสิ้นที่เราได้บอกแก่เจ้า
ไว้ในหนังสือม้วนหนึ่ง”
เยเรมีย์ 30:2

“สิ่งซึ่งท่านได้เห็นจงเขียนไว้ในหนังสือ”
หนังสือวิวรณ์ 1:11
“จงเขียนข้อความต่อไปนี้ลงไว้ในหนังสือเพื่อเป็นที่ระลึก”
หนังสืออพยพ 17:14

เป็นสิ่งสำคัญที่จะมีสมุดบันทึกไว้เขียนสิ่งที่พระเจ้าทรงสำแดงแก่เรา เพื่อเราจะได้กลับไปดู ในสมุดนั้นและระลึกถึงสิ่งเหล่านั้นในภายหลัง


“บัดนี้ ไปเถอะ เขียนลงไว้บนแผ่นจารึกต่อหน้าเขา
และจดไว้ในหนังสือ
เพื่อในเวลาที่จะมาถึง จะเป็นสักขีพยานเป็นนิตย์”
หนังสืออิสยาห์ 30:8

พระเจ้าตรัสกับเยเรมีย์ว่า “…จงเขียน…” และ “…จดไว้ในหนังสือ…” ด้วยเหตุผลดังนี้: “…เพื่อในเวลาที่จะมาถึง…”

จากพระคัมภีร์ตอนนี้ เรารู้ว่าจุดประสงค์ของการเขียนบันทึกไว้คือเพื่ออนาคต เราเขียนถ้อยคำไว้เพื่อ ให้ใครสักคน ไม่ว่าจะเป็นตัวเราเองหรือผู้อื่น ได้อ่านถ้อยคำเหล่านั้นในภายหลัง ณ เวลาในอนาคต


จงเขียนข้อความนี้ไว้เป็นที่ระลึก

“ครั้งนั้น คนอามาเลขยกมารบกับคนอิสราเอลที่ตำบลเรฟีดิม โมเสสสั่งโยชูวาว่า จงเลือกชายฉกรรจ์ฝ่ายเราออกไปสู้รบกับพวกอามาเลข พรุ่งนี้เราจะยืนถือ ไม้เท้าของพระเจ้าอยู่บนยอดภูเขา โยชูวาก็ทำตามคำสั่งของโมเสส ออกสู้รบกับพวกอามาเลข ส่วนโมเสส อาโรน และเฮอร์ ก็ขึ้นไป บนยอดภูเขานั้น ต่อมาโมเสสยกมือขึ้นเมื่อไร อิสราเอลก็ได้เปรียบเมื่อนั้น ท่านลดมือลงเมื่อไร พวกอามาเลขก็ เป็นต่อเมื่อนั้น แต่มือของโมเสสเมื่อยล้า เขาทั้งสองก็นำก้อนหินมาวางไว้ให้โมเสส ท่านนั่ง อาโรนกับเฮอร์ก็ช่วย ยกมือท่านขึ้นคนละข้าง มือของท่านก็ชูอยู่จนตะวันตกดิน ฝ่ายโยชูวาปราบอามาเลขกับพลไพร่ของเขาพ่ายแพ้ไปด้วยคมดาบ พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า จงเขียนข้อความต่อไปนี้ลงไว้ในหนังสือ เพื่อเป็นที่ระลึก ทั้งเล่าให้โยชูวาฟัง คือว่าเราจะลบล้างชื่อชนชาติอามาเลขไม่ให้ปรากฏใน ความทรงจำของพลไพร่ภายใต้ฟ้านี้เลย โมเสสจึงสร้างแท่นเรียกชื่อว่า เยโฮวาห์นิสสี กล่าวว่า เพราะพระเยโฮวาห์ได้ทรงปฏิญาณว่าพระเยโฮวาห์จะทรงกระทำสงครามกับอามาเลข ต่อไปทุกชั่วอายุ”
หนังสืออพยพ 17:8-16

หลังจากการสู้รบสิ้นสุดลง และโยชูวาได้รับชัยชนะ มีคำเขียนไว้ว่า,

“พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
จงเขียนข้อความต่อไปนี้ลงไว้ในหนังสือเพื่อเป็นที่ระลึก
ทั้งเล่าให้โยชูวาฟัง”
หนังสืออพยพ 17:14

โมเสสไม่ได้คิดความคิดนี้ขึ้นเอง แต่พระเจ้าทรงเป็นผู้คิด พระเจ้าทรงปรารถนาให้ชัยชนะนี้ถูก บันทึกไว้ในหนังสือ เพื่อจะได้นำมาเล่าซ้ำในภายหลัง


เล่าให้โยชูวาฟัง

เราเห็นว่าการระลึกถึงนี้ถูกนำไปใช้อย่างไร (เพื่อระลึกถึงสิ่งที่พระเยโฮวาห์ได้ทรงกระทำ) ใน พระราชบัญญัติ 7:17-19:

“ถ้าท่านทั้งหลายจะนึกในใจว่า ประชาชาติเหล่านี้โตกว่าเรา เราจะขับไล่เขาอย่างไรได้ ท่านทั้งหลายอย่ากลัวเขาเลย แต่จงระลึกถึงการที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านกระทำ ต่อฟาโรห์และต่อชาวอียิปต์ทั้งสิ้นนั้น การทดลองใหญ่ยิ่งซึ่งนัยน์ตาท่านได้เห็นแล้ว ทั้งหมายสำคัญ การมหัศจรรย์ พระหัตถ์ทรงฤทธิ์ และพระกรที่เหยียดออก ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงใช้พาท่านทั้งหลายออกมา พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายจะทรงกระทำต่อชนชาติทั้งหลายที่ท่านกลัวอย่างนั้นแหละ”
หนังสือพระราชบัญญัติ 7:17-19

ประชาชนได้รับคำสั่งจากพระเจ้าไม่ให้กลัวศัตรูของตน แต่ให้ระลึกถึงสิ่งที่พระเจ้าได้ทรงกระทำ เพื่อพวกเขาในอดีตแล้ว และได้รับกำลังใจในความเชื่อของตน ถ้อยคำที่บันทึกไว้ในหนังสือจะช่วยให้ พวกเขาระลึกได้

จากข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ เราเชื่อว่าเป็นสิ่งที่มาจากพระเจ้าและเป็นประโยชน์แก่เรา ที่จะบันทึกไว้ ในหนังสือ:

  1. สิ่งที่พระเจ้ากำลังทรงสำแดงแก่เราจากพระคัมภีร์
  2. การกระทำที่ชัดเจนที่เรารู้สึกว่าถูกกระตุ้นให้ทำ ตามความสว่างของข้อพระคัมภีร์เหล่านั้น
  3. สิ่งต่างๆที่พระเจ้าทรงยอมให้เกิดขึ้นในชีวิตของเรา อันเป็นผลจากการกระทำเหล่านั้น

ดังนั้น จงหาสมุดบันทึกสักเล่ม เริ่มเขียนสิ่งที่พระเจ้าทรงสำแดงแก่ท่านเมื่อท่านพบกับพระองค์ ในแต่ละวัน แล้วนำมาทบทวนในภายหลัง

สำหรับตัวอย่างการดำเนินชีวิตเช่นนี้ตลอดหลายทศวรรษ ดูที่ psalm10218.com (ภาษาอังกฤษ) ซึ่งเป็นบันทึกเวลาเงียบสงบของชายคนหนึ่งตลอดกว่า 25 ปี


บทความที่เกี่ยวข้อง

← กลับไปที่การรับพระวจนะ