لتهٔ ملوث ما

بیشتر مردم، چون نیاز خود به خدا را حس می‌کنند، می‌کوشند «کاری بکنند» تا خود را با خدا درست کنند. می‌کوشند پلی بسازند تا جدایی‌ای را که میان خود و خدا حس می‌کنند از میان بردارند. بعضی از راه کارهای نیک می‌کوشند، مانند کمک به دیگران، دادن به فقیران یا مهربانی با مردم. بعضی از راه اعمال دینی، مانند حضور در مجالس دینی، دعا یا روزه. بعضی امیدوارند که با آیین‌های دینی، مانند تعمید یا شرکت در عشای ربانی، دیگر گناهکارانی مرده و زیر محکومیت خدا نباشند. وقتی بر پایهٔ این‌ها، یعنی اعمال خودمان، به خدا نزدیک می‌شویم، خدا آن‌ها را «لتهٔ ملوث» می‌خواند، چنانکه در این آیه آمده است:

نه از اعمال

آیا انسان می‌تواند با کاری یا کارهایی، خود را از وضعیت گناه‌آلودش نجات دهد؟ آیا می‌تواند خود را از نظر روحانی زنده کند و محکومیتی را که در نظر خدای قدوس بر او هست از میان بردارد؟ کتاب‌مقدس چه می‌گوید؟

موت به گناه

• همه از نظر روحانی مرده و به‌سبب گناه جدا از خدا به دنیا می‌آیند، و از این رو از جلال او قاصرند

• اگر بدون مسیح بمیرند، با «موت ثانی»، یعنی دریاچهٔ آتش، روبه‌رو خواهند شد

• به‌کلی ناتوان‌اند از اینکه کاری برای نجات خود انجام دهند.
  همهٔ اعمال نیکی که برای نجات خود انجام می‌دهند، در نظر خدا لتهٔ ملوث است.