ارزیابی سلوک ما با «چرخ»

---

این تصویرِ «چرخ» از داوسون تروتمن فقید، بنیان‌گذار سازمان «ناویگیتورز» (The Navigators)، ابزاری بسیار مؤثر برای ارزیابی سلوک ما با خداوند است. داوسون دریافت که زندگی مسیحی بسیار شبیه چرخی است که مسیح در مرکز آن است و جاده، خودِ زندگی است. مسیح مرکز زندگی ماست و به ما قوت می‌دهد تا زندگی مسیحی را زندگی کنیم. بدون عیسی در مرکز، نمی‌توانیم زندگی مسیحی داشته باشیم. پره‌ها نشان‌دهندهٔ کارهایی هستند که باید به‌عنوان مسیحی انجام دهیم: کلام، دعا، مشارکت و شهادت. اطاعت، لاستیک چرخ است، یعنی «جایی که لاستیک به جاده (زندگی) می‌رسد». وقتی همهٔ آنچه عیسی از ما خواسته است انجام می‌دهیم، چرخ ما نرم و هموار می‌چرخد. اما وقتی یکی از پره‌ها کوتاه باشد، چرخ از تعادل خارج می‌شود. هر از گاهی لازم است سلوک خود را به‌عنوان مسیحی ارزیابی کنیم. چرخ وسیله‌ای مؤثر برای سنجیدن این است که چگونه سلوک می‌کنیم.

(نوشته‌های روی تصویر، به انگلیسی: Christ = مسیح؛ The Word = کلام؛ Prayer = دعا؛ Fellowship = مشارکت؛ Witnessing = شهادت؛ «The Obedient Christian in Action» = «مسیحی مطیع در عمل».)

---

مسیح، مرکز. در مرکز زندگی ما باید عیسی مسیح باشد. چرخ بدون توپی نمی‌تواند حرکت کند. به همین ترتیب، بدون عیسی مسیح نمی‌توانیم زندگی مسیحی داشته باشیم: چون بدون مسیح هیچ کاری نمی‌توانیم بکنیم، او باید نخستین کانون توجه ما باشد. داوود پادشاه از میان همهٔ کارهایی که کرد، یک چیز را از همه مهم‌تر دید: همان‌گونه که چرخ باید نیرو را از محور بگیرد، ما نیز تنها از عیسی مسیح می‌توانیم قوت بیابیم. تنها با قرار دادن مسیح در جایگاه نخست زندگی‌مان است که می‌توانیم کاری روحانی انجام دهیم. باید در کنار «تخت رحمت» با خدا ملاقات و گفتگو کنیم: باید «با دلیری نزدیک به تخت فیض بیاییم» (عبرانیان ۴:۱۶) تا قوتِ زندگی مسیحی را به دست آوریم. آیا هر روز با خدا مشارکت داریم؟

---

1. کلام. آیا کلام خدا را دریافت و جذب می‌کنیم؟ این پره از پنج بخش تشکیل شده است:
   1. شنیدن. آیا کلام را می‌شنویم؟
   2. خواندن. آیا کلام را می‌خوانیم؟
   3. مطالعه. آیا کلام را مطالعه می‌کنیم؟
   4. تفکر. آیا در کلام تفکر می‌کنیم؟
   5. حفظ کردن. آیا کلام را حفظ می‌کنیم؟

2. دعا. آیا آن‌گونه که باید دعا می‌کنیم، و می‌کوشیم ارادهٔ خدا را بشناسیم؟ کتاب‌مقدس دست‌کم از ۳ شیوهٔ دعا کردن و ۴ نوع دعا سخن می‌گوید.

   ۳ شیوهٔ دعا کردن عبارت‌اند از:

   • دعای بی‌وقفه. آیا آگاهانه همیشه نزد خداوند دعا می‌کنم؟
     همیشه دعا کنید.
     اول تسالونیکیان ۵:۱۷
   • دعا در حضور دیگران. برای نمونه، پیش از غذا خوردن، یا دعا برای سلامتی پیش از سفر و مانند آن.
     این بگفت و درحضور همه نان گرفته، خدا را شکر گفت و پاره کرده، خوردن گرفت.
     کارهای رسولان ۲۷:۳۵
   • بیدار ماندن، یعنی زمانی که برای دعا کنار گذاشته می‌شود.
     و نزدشاگردان خود آمده، ایشان را در خواب یافت. وبه پطرس گفت: «آیا همچنین نمی توانستید یک ساعت با من بیدار باشید؟
     متّی ۲۶:۴۰
   چهار نوع دعا عبارت‌اند از:
   1. پرستش (مزامیر ۱۴۶:۱-۲)
   2. اعتراف (اول یوحنا ۱:۹)
   3. شکرگزاری (افسسیان ۵:۲۰)
   4. درخواست:
      • شفاعت برای دیگران (اول تیموتاوس ۲:۱، افسسیان ۶:۱۸)
      • درخواست‌های مشخص (اول سموئیل ۱:۲۷)
      • درخواست‌های شخصی (متّی ۷:۷)

3. مشارکت. مشارکت حقیقی بر این پایه است که آنچه خود دربارهٔ خدا و کلام او دیده و شنیده‌ایم، به یکدیگر اعلام کنیم. آیا چیزهای روحانی‌ای را که خدا به ما نشان داده است، با ایمانداران دیگر در کلیسا، به‌عنوان یک بدن، در میان می‌گذاریم؟
   ازآنچه دیده و شنیده‌ایم شما را اعلام می‌نماییم تاشما هم با ما شراکت داشته باشید. و اما شراکت مابا پدر و با پسرش عیسی مسیح است.
   اول یوحنا ۱:۳
4. شهادت. آیا دربارهٔ نجات‌دهنده‌مان به جهان شهادت می‌دهیم، و آیا خود آماده‌ایم که از انجیل اطاعت کنیم؟ (برای نمونه‌ای عملی از شهادت دادن به کسی که هنوز از انجیل اطاعت نکرده است، ببینید: «خود را امتحان کنید که در ایمان هستید یا نه…».)
   لیکن چون روح‌القدس بر شما می‌آید، قوت خواهیدیافت و شاهدان من خواهید بود، در اورشلیم وتمامی یهودیه و سامره و تا اقصای جهان
   کارهای رسولان ۱:۸
5. اطاعت. اینجاست که لاستیک به جاده می‌رسد. آیا در انتخاب‌های زندگی‌مان و در امانت‌داری مالی‌مان، از کلام خدا اطاعت می‌کنیم؟
   اگر مرا دوست دارید، احکام مرا نگاه دارید.
   یوحنا ۱۴:۱۵
   خدا همین حالا از ما می‌خواهد چه کنیم؟

---