मत्ती ४ मा दुष्टले येशूलाई तीन पटक परीक्षा गर्यो, र हरेक पटक उहाँले धर्मशास्त्र उद्धृत गरेर र “यसो लेखिएको छ…” भनेर जवाफ दिनुभयो। अन्तमा (पद ११) दुष्ट उहाँको सामुबाट गयो। हामीले पनि कण्ठ गरेर उहाँका वचनहरू हाम्रो हृदयमा राख्यौँ भने, हामी पनि यसै गर्न सक्छौँ। यूहन्ना १४:२६ ले भन्छ: “तापनि सल्लाहकार अर्थात् पवित्र आत्मा जसलाई पिताले मेरो नाउँमा पठाउनुहुनेछ उहाँले तिमीहरूलाई सबै कुरा सिकाउनुहुनेछ र मैले तिमीहरूलाई भनेका सबै कुरा तिमीहरूलाई याद दिलाउनुहुनेछ ।”
“त्यसपछि दुष्टबाट परीक्षित हुनलाई पवित्र आत्माद्वारा येशू उजाड-स्थानमा डोर्याइनुभयो । चालिस दिन र चालिस रात उहाँ उपवासमा रहनुभएपछि उहाँ भोकाउनुभयो । परीक्षा गर्ने आएर उहाँलाई भन्यो, “यदि तपाईं परमेश्वरका पुत्र हुनुहुन्छ भने, यी ढुङ्गाहरूलाई रोटी हुने आज्ञा गर्नुहोस् ।” तर येशूले उत्तर दिनुभयो र त्यसलाई भन्नुभयो, “यसो लेखिएको छ, ‘मानिस केवल रोटीले मात्र बाँच्दैन, तर परमेश्वरको मुखबाट निस्कने हरेक वचनद्वारा बाँच्छ’ ।” त्यसपछि दुष्टले उहाँलाई पवित्र सहरमा लग्यो अनि उहाँलाई मन्दिरको सबैभन्दा अग्लो ठाउँमा राख्यो, अनि उहाँलाई भन्यो, “यदि तपाईं परमेश्वरका पुत्र हुनुहुन्छ भने, तल हाम फाल्नुहोस्, किनकि यसो लेखिएको छ, ‘तपाईंको हेरचाह गर्न उहाँले आफ्ना स्वर्गदूतहरूलाई आज्ञा गर्नुहुनेछ,’ अनि, ‘तपाईंका खुट्टा ढुङ्गामा नबजारिऊन् भनेर तिनीहरूले तपाईंलाई आफ्ना हातले माथि उठाउनेछन्’ ।” येशूले त्यसलाई भन्नुभयो, “फेरि यस्तो लेखिएको छ, ‘तैँले परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरको परीक्षा नगर्’ ।” फेरि, त्यो दुष्टले उहाँलाई एउटा अग्लो स्थानमा लग्यो र संसारका सबै वैभवसहित त्यहाँका राज्यहरू देखायो । त्यसले उहाँलाई भन्यो, “यदि तपाईंले घोप्टो परेर मलाई दण्डवत् गर्नुभयो भने, यी सबै थोक म तपाईंलाई दिनेछु ।” त्यसपछि येशूले त्यसलाई भन्नुभयो, “शैतान, यहाँबाट गइहाल् ! किनकि यसो लेखिएको छ, ‘तैँले परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरको मात्र आराधना गर्नेछस्, र तैँले उहाँको मात्र सेवा गर्नेछस्’ ।” अनि त्यो दुष्ट उहाँको सामुबाट गयो, र हेर, स्वर्गदूतहरू आएर उहाँको सेवा गरे ।”
मत्ती ४:१-११
हामीलाई परमेश्वरका हातहतियार धारण गर्ने आज्ञा दिइएको छ, जसमा सुसमाचार बाँड्ने तत्परताको जुत्ता लगाउनु पनि पर्छ। एफिसि ६:१५ ले भन्छ: “आफ्ना खुट्टाहरूमा शान्तिको सुसमाचार प्रचारको लागि तत्परता धारण गरेपछि यस्तो गर ।” कण्ठ गर्नु सुसमाचार बाँड्न तयार रहने एउटा तरिका हो।
हितोपदेश २२:२०-२१ ले भन्छ: “के मैले तेरो लागि अर्ती र ज्ञानका तिसवटा नीति-वचन लेखिदिएको छैनँ र ? तँकहाँ पठाइएकाहरूलाई तैँले भरोसायोग्य जवाफहरू दिन सक् भनेर मैले तँलाई यी भरोसायोग्य वचनहरू सिकाएको होइनँ र ?”
यर्मियाको जीवनको त्यस समयमा, परमप्रभुको वचन उनको लागि “हरेक दिन निन्दा र ठट्टाको कारण” भएको थियो (यर्मिया २०:८)। त्यसैले यर्मियाको मनोभाव नराम्रो भयो र उनले फेरि परमेश्वरको नाउँमा नबोल्ने निर्णय गरे। तर परमेश्वरको वचन उनको भित्र आगोझैँ बल्यो, र उनी चुप लाग्न सकेनन्।