म यो लेखको नाम “सहायता गर्नुहोस्! मेरो जीवनसाथीले मलाई छोड्दै छ” राख्न चाहन्थेँ, तर “त्यसलाई जान देऊ” ले मैले बाँड्न चाहेका बाइबलीय सिद्धान्तहरूतिर बढी ध्यान खिच्छ भन्ने मलाई लाग्यो।
मेरो जीवनसाथीले सम्बन्धविच्छेद गर्ने निर्णय गर्दा, के गर्नुपर्छ भनेर बाइबलका स्पष्ट सिद्धान्तहरू मसँग भइदिएको भए हुन्थ्यो जस्तो लाग्छ। निश्चय नै, मेरो ख्रीष्टियन हिँडाइको त्यो समयमा मलाई जान्ने काम परमेश्वरलाई सहायताको निम्ति पुकार्नु मात्र थियो। तर मैले सम्बन्धविच्छेदबारे पुस्तकहरू पढ्दै पनि धेरै समय बिताएँ। हरेक पुस्तकले फरक सल्लाह दिएजस्तो लाग्थ्यो, र तीमध्ये धेरैजसो खासै सहयोगी थिएनन्। सम्बन्धविच्छेदको प्रक्रियाभरि मैले सिकेका केही सरल बाइबलीय अर्तीहरू यस लेखमा बाँड्ने मेरो आशा छ। वास्तवमा, यदि मैले फेरि सम्बन्धविच्छेद भोग्नुपरेको भए, म यिनै कुराहरू गर्नेथिएँ। यस साइटका सबै लेखहरूमा झैँ, मेरो एउटै प्रार्थना यो हो: “मैले भनेका कुरामा विचार गर, किनकि परमेश्वरले तिमीलाई सबै कुरामा समझशक्ति दिनुहुनेछ ।” (२ तिमोथी २:७)।
यो सिद्धान्त मेरो निम्ति निकै कठिन थियो। मेरो जीवनसाथीले मलाई छोड्दै गरेकोले, कम्तीमा हाम्रो सम्पत्तिको आधा भाग पाउनु मेरो निम्ति न्यायसङ्गत हुन्छ भन्ने मलाई लाग्थ्यो... अर्थात्, सबैभन्दा बढी गुमाउने त म नै थिएँ, त्यसैले कम्तीमा केही सान्त्वना त पाउनुपर्छ, होइन र? तर बाइबल के भन्छ?
त्यसैले, सबै कुरा बराबर बाँड्ने विषयमा मेरो जीवनसाथीसँग सङ्घर्ष गरेपछि, मैले बरु सबै कुरा उसैलाई दिने निर्णय गरेँ। हाम्रो लक्ष्य सधैँ “खराबीलाई भलाइले जित” (रोमी १२:२१) हुनुपर्छ, “किनकि तिमीले यसो गर्यौ भने तिमीले उसको टाउकोमा आगोको भुङ्ग्रो खन्याउनेछौ” (रोमी १२:२०)। ओहो, कस्तो हलुका महसुस भयो... बस छोडिदिँदा। अब तपाईं र येशूबिच नयाँ जीवनको समय हो। ती कुनै पनि सम्पत्तिले तपाईंलाई जसरी पनि खुसी पार्नेछैन; तिनले नराम्रा सम्झनाहरू मात्र ताजा पार्छन्।
मलाई पक्का छ, यस कुरामा धेरैजना सम्भवतः मसँग असहमत हुनुहुनेछ, तर यो मैले दिएको आज्ञा होइन; यो प्रभुबाट हो (१ कोरिन्थी १४:३७)। यदि तपाईंको जीवनसाथी विश्वासी हो भने, यी कुराहरू मण्डलीका एल्डरहरूले मिलाउनुपर्छ, मण्डलीबाहिरका वकिलहरूले होइन। यदि तपाईंले आफ्नो जीवनसाथीलाई जे चाहन्छ त्यो लिएर जान दिनुभयो भने, धेरै समस्याबाट बच्नुहुनेछ। मेरो हकमा, एक जना वकिलसँग काम सुरु गरिसकेपछि मात्र एक जना एल्डरले मलाई यस विषयमा अर्ती दिनुभयो। त्यसपछि मैले मेरो वकिललाई म सम्बन्धविच्छेदमा सहमत हुनेछैनँ भनेँ, र एक जना एल्डरले मेरो जीवनसाथीसँग कुरा गर्ने व्यवस्था मिलाएँ। धर्मशास्त्रले “त्यसलाई जान देऊ” भने तापनि, यसले “जे परमेश्वरले एकसाथ जोड्नुभएको छ, तिनीहरूलाई कसैले पनि नछुट्ट्याओस्” (मत्ती १९:६) पनि भन्छ। व्यवहारमा, यसको अर्थ शान्ति कायम राख्न हामीले उनीहरूलाई जान दिनुपर्छ, तर हामीले स्वेच्छाले सम्बन्धविच्छेदमा सहमति दिनुपर्छ भनेर म विश्वास गर्न सक्दिनँ। उनीहरू सम्बन्धविच्छेद चाहन्छन् भने कानुनअनुसार पाउन सक्छन्, तर मेरो आशिष्सहित होइन। सम्बन्धविच्छेदको कागजातमा म सम्बन्धविच्छेदको विरोधमा छु र त्यसमा सहमत हुनेछैनँ भनेर मैले विशेष रूपमा लेखाएँ। यसको अर्थ मेरो जीवनसाथीले कसैको दोष नदेखाई सम्बन्धविच्छेद माग्न सक्थ्यो, जसले मलाई कानुनी रूपमा विरोध गर्ने कुनै उपाय छोड्दैनथ्यो। तैपनि, “हामी विश्वासद्वारा हिँड्छौँ, देखिने कुराको आधारमा होइन” (२ कोरिन्थी ५:७)। अर्थात्, हामीले आफ्ना निर्णयहरू परिस्थिति हेरेर आफूलाई सबैभन्दा उत्तम लागेको कुराको आधारमा होइन, परमेश्वरले उहाँको वचनद्वारा हामीबाट के चाहनुहुन्छ भन्ने आधारमा गर्नुपर्छ।
तर तपाईं सोध्नुहुन्छ, “यस्तो भयानक अवस्थामा म कसरी धन्यवादी हुन सक्छु?” म यति मात्र भन्न सक्छु, कि यो अवस्था प्रभुबाट हो। हामीले उहाँको निम्ति कष्ट भोगौँ भन्ने उहाँको इच्छा हो:
के अय्यूबको पुस्तकको सन्देश यही होइन र? धर्मीहरूले कष्ट भोग्छन्, तर किन? के हामी उहाँको महिमाको निम्ति सृष्टि गरिएका होइनौँ र (यशैया ४३:७)? उहाँले आफ्ना सन्तानको विश्वास शुद्ध होस् भनेर उनीहरूलाई कष्ट भोग्न दिनुहुन्छ:
प्रिय पाठक, के तपाईंलाई केको खाँचो छ भनेर प्रभुलाई थाहा छैन र? धर्मशास्त्र भन्छ “विभिन्न किसिमका धेरै कष्टको अनुभव गर्न जरुरी भए तापनि”। यदि अहिले तपाईं कष्टमा हुनुहुन्छ भने, त्यो तपाईंको विश्वास शुद्ध हुनको निम्ति जरुरी भएकोले हो। अनि हाम्रो जीवनबाट पापपूर्ण र शारीरिक कुराहरू उखेलेर फाल्न उहाँले हामीमाथि शल्यक्रिया गरिरहनुभएकोमा के हामी धन्यवादी हुन सक्दैनौँ र? हामी धन्यवादी हुनुपर्छ; उहाँले हामीबाट यही माग्नुभएको छ। हामी उहाँको महिमाको निम्ति सृष्टि गरिएका हौँ।
यदि तपाईं सम्बन्धविच्छेदबाट गुज्रिरहनुभएको छ भने, खराबीको माझमा पनि तपाईंले भलाइ देख्नुहुनेछ भन्ने मेरो आशा र प्रार्थना छ। मैले भन्न सिकेझैँ, मेरो सम्बन्धविच्छेद मेरो जीवनमा भएको सबैभन्दा असल घटना थियो भनेर तपाईं पनि भन्न सक्नुहुनेछ भन्ने मेरो आशा छ। त्यही नै मलाई ख्रीष्टकहाँ ल्याउने बाटो बन्यो।