ઈશ્વર આપણને જે બતાવે છે તે લખી રાખવા માટે એક નોંધપોથી રાખવી મહત્વની છે, જેથી પછીથી તે પુસ્તકમાં પાછું જોઈને આપણે એ બાબતો યાદ કરી શકીએ.
ઈશ્વરે યશાયાને કહ્યું, “…એક પાટી પર લખ…” અને “…તેને ટીપણાંમા કોતરી નાખ…”, અને તેનું કારણ આ હતું: “…જેથી તે ભવિષ્યમાં સદાને માટે સાક્ષી તરીકે રહે.”
આ શાસ્ત્રવચન પરથી આપણે જાણીએ છીએ કે બાબતો લખી રાખવાનો હેતુ ભવિષ્ય માટે છે. આપણે શબ્દો કોઈને માટે લખીએ છીએ, પછી ભલે તે આપણે પોતે હોઈએ કે બીજું કોઈ, જેથી પછીથી, ભવિષ્યમાં કોઈ સમયે તે શબ્દો વાંચી શકાય.
“અમાલેકીઓએ રફીદીમ આગળ આવીને ઇઝરાયલીઓ પર હુમલો કર્યો. પછી મૂસાએ યહોશુઆને કહ્યું કે, “તું આપણામાંથી જોઈતા માણસો પસંદ કરી લે. આવતી કાલે અમાલેકીઓ સામે યુદ્ધ કર. હું ઈશ્વરની લાકડી મારા હાથમાં લઈને પર્વતના શિખર પર ઊભો રહીશ.” યહોશુઆએ મૂસાની આજ્ઞાનો સ્વીકાર કર્યો. તે અમાલેકીઓ સામે જંગે ચડયો. મૂસા તથા હારુન અને હૂર પર્વતના શિખર પર પહોંચી ગયા. ત્યાં મૂસા જ્યારે પોતાના હાથ ઊંચા કરતો, ત્યારે ઇઝરાયલનો વિજય થતો; પરંતુ જ્યારે તે પોતાના હાથ નીચા કરતો, ત્યારે અમાલેકીઓ જીતતા હતા. પણ મૂસાના હાથ થાક્યા એટલે તે લોકોએ એક પથ્થર લાવીને ત્યાં મૂક્યો. મૂસા તેના પર બેઠો. અને એક બાજુથી હારુને તથા બીજી બાજુથી હૂરે ટેકો દઈને મૂસાના હાથોને સ્થિર રાખ્યા, આમ સૂર્યાસ્ત થતાં સુધી તેના હાથ ઊંચા રહ્યા. યહોશુઆ અને તેના લોકોએ અમાલેકીઓને તલવારથી યુદ્ધમાં પરાજિત કર્યા. પછી યહોવાહે મૂસાને કહ્યું, “આ બાબતની યાદગીરી રાખવા માટે તેને પુસ્તકમાં લખ. અને યહોશુઆને કહે કે, હું અમાલેકનું નામનિશાન આકાશ તથા પૃથ્વી પરથી સદાયને માટે નાબૂદ કરીશ.” ત્યાર બાદ મૂસાએ એક વેદી બંધાવી અને તેને “યહોવાહ નિસ્સી” એવું નામ આપ્યું. તેણે કહ્યું કે, “અમાલેકીઓ તેમના હાથ યહોવાહના સિંહાસન તરફ લંબાવ્યા હતા અને યહોવાહે પ્રતિજ્ઞા કરી છે કે, તે વંશપરંપરાગત અમાલેક સાથે યુદ્ધ કરશે.””
નિર્ગમન 17:8-16
યુદ્ધ પૂરું થયું અને યહોશુઆ જીત્યો, ત્યાર પછી એમ લખેલું છે કે,
આ વિચાર મૂસાનો ન હતો, પણ ઈશ્વરનો હતો. ઈશ્વર ઇચ્છતા હતા કે આ વિજય પુસ્તકમાં નોંધવામાં આવે, જેથી પછીથી તે ફરી કહી સંભળાવી શકાય.
આ યાદગીરીનો ઉપયોગ કેવી રીતે થાય છે (યહોવાહે જે કર્યું છે તે યાદ કરવા માટે), તે આપણે પુનર્નિયમ 7:17-19 માં જોઈએ છીએ:
“જો તું તારા મનમાં એમ કહેશે કે, “આ જાતિઓ મારા કરતાં સંખ્યામાં વધારે છે; હું કેવી રીતે તેઓને પરાજિત કરી શકું?” તું તેઓથી બીશ નહિ; યહોવાહ તારા ઈશ્વરે ફારુન તથા આખા મિસરને જે કર્યું તે તારે યાદ રાખવું; એટલે જે ભારે દુઃખો તેં તારી આંખોથી જોયાં તે, ચિહ્નો, ચમત્કારો, પરાક્રમી હાથ તથા સામર્થ્ય દેખાડીને યહોવાહ તારા ઈશ્વર તને મિસરમાંથી બહાર લાવ્યા. જે લોકોથી તું ડરે છે તેઓને યહોવાહ તારા ઈશ્વર તેવું જ કરશે.”
પુનર્નિયમ 7:17-19
ઈશ્વરે લોકોને આજ્ઞા આપી કે તેઓ પોતાના શત્રુઓથી ડરે નહિ, પણ તેને બદલે ઈશ્વરે ભૂતકાળમાં તેઓને માટે જે કર્યું હતું તે યાદ રાખે અને પોતાના વિશ્વાસમાં હિંમત પામે. પુસ્તકમાં લખેલા શબ્દો તેઓને યાદ રાખવામાં મદદ કરે.
આ શાસ્ત્રવચનો પરથી અમે માનીએ છીએ કે નીચેની બાબતો પુસ્તકમાં લખી રાખવી એ ઈશ્વર તરફથી છે અને આપણા ભલા માટે છે:
તો એક નોંધપોથી લો, અને દરરોજ તમે ઈશ્વર સાથે સમય ગાળો ત્યારે તે તમને જે પ્રગટ કરે તે લખવાનું શરૂ કરો, અને પછીથી તે ફરી વાંચીને યાદ કરો.
દાયકાઓ સુધી આ રીતે જીવાયેલા જીવનનાં ઉદાહરણો માટે, psalm10218.com (અંગ્રેજીમાં) જુઓ; તે એક માણસે 25 કરતાં વધુ વર્ષો દરમિયાન લખેલી શાંત સમયની નોંધપોથીઓનો સંગ્રહ છે.