मानिस जीवित प्राणी थियो

परमेश्वरको सारा सृष्टिमा मानिस अद्वितीय थियो, किनकि परमेश्वरले मानिसभित्र सास फुकिदिनुभयो। परमेश्वरले मानिसलाई पशुहरूभन्दा फरक बनाउनुभयो: मानिससँग भौतिक शरीर मात्र होइन, जीवित प्राण पनि थियो।

परमेश्वरको एउटै आज्ञा

परमेश्वरले अदन देशमा एउटा बगैँचा लगाउनुभयो, जसमा धेरै किसिमका रुखहरू थिए। बगैँचाको बिचमा दुईवटा प्रमुख रुखहरू थिए, जसलाई जीवनको रुख र असल र खराबको ज्ञान दिने रुख भनिन्थ्यो। परमेश्वरले भन्नुभयो, कि तिनीहरूले एउटाबाहेक सबै सुन्दर फलफूलका रुखहरूबाट खान सक्छन्। बगैँचाका ती दुई प्रमुख रुखहरूमध्ये एउटा, अर्थात् असल र खराबको ज्ञान दिने रुखको विषयमा परमेश्वरले भन्नुभयो, “नखानू!” परमेश्वरले मानिसलाई त्यो रुखबाट खान मनाही मात्र गर्नुभएन, तर जुन दिन त्यसले त्यो खान्छ, त्यही दिन त्यो निश्चय नै मर्नेछ भनी प्रतिज्ञा पनि गर्नुभयो।

मानिसले परमेश्वरको आज्ञा उल्लङ्घन गर्‍यो

सर्पले छलेर र फकाएपछि स्त्रीले त्यो फल खाइन्। रुख र त्यसको फलको सुन्दरता देखेर, र आफू बुद्धिमानी हुनेछु भनी विश्वास गरेर, तिनले त्यो खाइन् र त्यसपछि आफ्ना पतिलाई पनि दिइन्, र उनले पनि खाए।

के उनी मरे?

त्यसो भए, के तिनीहरू मरे? तिनीहरूका आँखा खुले र तिनीहरूले आफ्ना निम्ति वस्त्र बनाए। शारीरिक रूपमा तिनीहरू जीवित र स्वस्थ थिए। यस खण्डबाट स्पष्ट हुन्छ, कि आदम र हव्वा शारीरिक रूपमा मरेनन्। तर परमेश्वरले एकदमै स्पष्टसँग भन्नुभएको थियो,

तिनीहरू मरे!

टिप्पणी: मानिसलाई परमेश्वरसँग सदासर्वदा बाँच्नका निम्ति बनाइएको थियो। आदमले पाप गरेको दिन उनी आत्मिक रूपमा मरे र शारीरिक मृत्युको प्रक्रिया सुरु भयो, जसको परिणाम ९३० वर्षको उमेरमा उनको शारीरिक मृत्यु भयो (उत्पत्ति ५:५)। अनि उहाँबाट अलग रहनेहरूका निम्ति निश्चित “दोस्रो मृत्यु” (प्रकाश २०:१४), अर्थात् परमेश्वरबाट अनन्त अलगाव पर्खिरहेको छ।

मानिसको आत्मिक मृत्यु

कृपया ध्यान दिनुहोस्, कि तिनीहरूले परमेश्वरको आज्ञा उल्लङ्घन गर्नुअघि धर्मशास्त्रले उत्पत्ति २:२५ मा भन्छ,

अब, निषेध गरिएको फल खाएपछि, तिनीहरूले आफू नाङ्गै रहेछौँ भनेर थाहा पाए र वस्त्र बनाए; तिनीहरू परमेश्वरको उपस्थितिबाट लुके, र प्रभुले बोलाउनुहुँदा आदम डराए। तिनीहरूलाई निश्चय नै केही भएको थियो, तर त्यो शारीरिक थिएन। परिवर्तन भित्र भएको थियो। हो, परमेश्वरले भन्नुभएझैँ तिनीहरू मरे; तर त्यो शारीरिक मृत्यु थिएन, बरु आत्मिक मृत्यु थियो (एफिसि २:५, कलस्सी २:१३)।

आदमको छोराको बारेमा के?

आदमको छोरो जन्मँदा, त्यो बालक आफ्ना बुबा आदमकै स्वरूपमा जन्मेको थियो भनी लेखिएको छ।

आदम परमेश्वरको स्वरूपमा सृष्टि गरिएका थिए। शेत आफ्ना बुबा आदमको स्वरूपमा जन्मे, जो आत्मिक रूपमा मरिसकेका थिए। यसकारण शेत पनि जन्मदेखि नै आत्मिक रूपमा मरेका थिए।

सबै मानिसको विषयमा पनि यही सत्य हो

एक जना मानिस, अर्थात् आदमद्वारा संसारमा पाप प्रवेश गर्‍यो। यसको परिणाम आत्मिक मृत्यु थियो, र यो आत्मिक मृत्यु सबै मानिसमा फैलियो, जसले गर्दा हरेक मानिस, आदमको हरेक सन्तान, आत्मिक रूपमा मरेको अवस्थामा नै संसारमा आउँछ।

तपाईंको विषयमा पनि यही सत्य हो

परमेश्वरको विरुद्धमा विद्रोह गरेपछि आदमका सन्तानहरूको विषयमा, कृपया यी तीन पदहरूमा विचार गर्नुहोस्:

आदमका शारीरिक सन्तानहरू आत्मिक रूपमा मरेका मात्र होइनन्, तर दण्डका भागीदार पनि छन्, र परमेश्वरले धर्मशास्त्रमा तिनीहरूलाई पापी भन्नुहुन्छ। तर कृपया ध्यान दिनुहोस्, कि यो अवस्था कसैको आफ्नै अनाज्ञाकारिताले आएको होइन। धर्मशास्त्र भन्छ:

यदि आदमसँगको हाम्रो सम्बन्धले हामीलाई आत्मिक रूपमा मरेका बनाउँछ भने...
यदि आदमसँगको हाम्रो सम्बन्धले हामीलाई दण्डका भागीदार बनाउँछ भने...
यदि आदमसँगको हाम्रो सम्बन्धले हामीलाई पापी बनाउँछ भने, तब
हामी आदमसँग कहिले जोडियौँ?

         उत्तर हो, गर्भधारणकै बेलामा।

गर्भधारण भएकै क्षणमा हामी आदमसँग जोडिन्छौँ। हाम्रा दुईवटा आँखा, एउटा नाक, र धर्मशास्त्रअनुसार एउटा मरेको आत्मा हुन्छ। त्यसैले हामी प्रत्येक, गर्भमा आउने बित्तिकै, मानवजातिको सदस्य, आदमको सन्तान, र एक मरेको, दण्डको भागीदार, पापी बन्छौँ।

यस्तो लेखिएको छ

सबैले पाप गरेका छन्

• आत्मिक रूपमा मरेका छन्

• दण्डका भागीदार छन्

• पापी छन्