फोहोर, अशुद्ध कपडाझैं हाम्रा धार्मिक कामहरू

परमेश्वरको खाँचो महसुस गरेर धेरैजसो मानिसहरू आफूलाई परमेश्वरसँग ठिक बनाउन “केही गर्ने” प्रयास गर्छन्। आफू र परमेश्वरबिच भएको महसुस गरेको अलगाव हटाउन तिनीहरू एउटा पुल बनाउने प्रयास गर्छन्। कोही अरूलाई सहयोग गर्ने, गरिबलाई दिने, वा मानिसहरूका निम्ति दयालु कामहरू गर्ने जस्ता असल कामहरूद्वारा प्रयास गर्छन्। कोही धार्मिक सभाहरूमा उपस्थित हुने, प्रार्थना गर्ने, वा उपवास बस्ने जस्ता धार्मिक अभ्यासहरूद्वारा प्रयास गर्छन्। कोही बप्तिस्मा लिने वा प्रभुभोजमा सहभागी हुने जस्ता धार्मिक विधिहरूद्वारा आफू अब उप्रान्त परमेश्वरको दण्डमुनि रहेका मरेका पापी रहनेछैनौँ भन्ने आशा गर्छन्। जब हामी यी कुराहरू, अर्थात् हाम्रा आफ्नै कामहरूको आधारमा परमेश्वरकहाँ जान्छौँ, परमेश्वरले तिनलाई “महिनावारीको कपडा”, अर्थात् फोहोर, अशुद्ध कपडा भन्नुहुन्छ, जस्तो कि यो पदमा:

कामहरूबाट होइन

के मानिसले कुनै काम, वा कामहरूद्वारा, आफूलाई आफ्नो पापी अवस्थाबाट बचाउन सक्छ? के उसले आफूलाई आत्मिक रूपमा जीवित बनाउन, र पवित्र परमेश्वरको दृष्टिमा रहेको दण्डलाई हटाउन सक्छ? धर्मशास्त्रले के भन्छ?

पापद्वारा मृत्यु

• सबै आत्मिक रूपमा मरेका र पापद्वारा परमेश्वरबाट अलग भएका अवस्थामा जन्मन्छन्, र यसरी उहाँको महिमासम्म पुग्न चुक्छन्

• ख्रीष्टविना मर्नेहरूले “दोस्रो मृत्यु”, अर्थात् अग्नि-कुण्डको सामना गर्नेछन्

• आफूलाई बचाउन केही पनि गर्न पूर्ण रूपमा असक्षम छन्।
  आफूलाई बचाउन तिनीहरूले गर्ने सबै धार्मिक कामहरू परमेश्वरको दृष्टिमा फोहोर, अशुद्ध कपडाझैं छन्।