बाइबल अध्ययन गर्ने धेरै तरिकाहरू छन्। तल वर्णन गरिएको तरिका समूह अध्ययनको लागि निकै उपयोगी साबित भएको छ। यो बाइबल अध्ययन समूहमा राम्ररी काम गर्छ: हरेक व्यक्तिले आफैँ यो गर्छ, अनि सबै जना भेला भएर आफूले सिकेका कुराहरू बाँड्छन्। बाइबलका साना पुस्तकहरूमा (जस्तै तीतस, १ र २ पत्रुस, १ र २ तिमोथी, यहूदा, आदि) हरेक हप्ता करिब दस पद लिएर यो गर्नु राम्रो हुन्छ।
कुरा स्पष्ट पार्न, उदाहरणको लागि हप्ताको एक पटक करिब एक घण्टाको लागि भेला भएर २ तिमोथीको पुस्तक अध्ययन गर्ने एउटा समूहलाई लिऔँ।
हरेक हप्ता सम्भव भएसम्म धेरै पटक पूरै पत्र पढ्नुहोस्। धर्मशास्त्र बारम्बार पढ्दा, हरेक हप्ता साना खण्डहरू जाँच्दा पनि पूरै पत्रको सन्दर्भ मनमा राख्न मदत गर्छ।
कतिपयलाई यसरी बारम्बार पढ्दा फरक-फरक अनुवादहरूमा पढ्नु उपयोगी लाग्छ।
बारम्बार पढ्नुका साथै, पहिलो भेलाको तयारीमा, हामी अध्याय १ लाई आफ्नै शब्दमा लेख्न चाहन्छौँ।
धर्मशास्त्रको पाठलाई आफ्नै शब्दमा लेख्नुहोस्। हामी सोधिरहेका छौँ, “प्रभु, यहाँ तपाईं के भन्न खोज्नुहुन्छ?” उद्देश्य “धर्मशास्त्रको सरल अर्थ खोज्नु” हो।
अध्याय १ का लागि, हरेक व्यक्तिले प्रत्येक पदको कम्तीमा एउटा सम्बन्धित पद खोज्ने प्रयास गर्नुपर्छ, जसले उसले कुनै कुरालाई किन त्यसरी आफ्नै शब्दमा लेख्यो भन्ने पुष्टि गर्छ। सम्बन्धित पदहरूको यस्तो खोजले हरेकलाई धर्मशास्त्रलाई धर्मशास्त्रसँग दाँज्न र आफ्नै व्यक्तिगत व्याख्याबाट बच्न प्रोत्साहन दिन्छ।
हरेक व्यक्तिले अध्यायलाई आफ्नै शब्दमा लेखिसकेपछि र सम्बन्धित पदहरू खोजिसकेपछि, परमेश्वरसँग एक्लै बस्ने, प्रार्थना गर्ने र धर्मशास्त्रको यस खण्डमा मनन गर्ने समय खोज्नुपर्छ, यसो सोध्दै: “प्रभु, यसको मसँग के सम्बन्ध छ?” परमेश्वरलाई सोध्नुहोस्, के यहाँ यी कुराहरू छन्:
यस समयको उद्देश्य धर्मशास्त्रको यस खण्डबाट परमेश्वरसँग व्यावहारिक र निश्चित प्रयोग वा जवाफहरू माग्नु हो। थप विवरणका लागि, मनन सम्बन्धी लेख हेर्नुहोस्।
साप्ताहिक भेलाहरूमा, प्रार्थनापछि, हरेकले पालैपालो आफूले आफ्नै शब्दमा लेखेको पढ्न सक्छ, र अरूले ध्यान दिएर सुन्छन्। उद्देश्य कसैले धर्मशास्त्रमा केही थपेको वा त्यसबाट केही घटाएको छ कि भनी हेर्नु हो। फेरि पनि, हामी “धर्मशास्त्रको सरल अर्थ” मात्र खोज्न चाहन्छौँ।
दोस्रो, समूहले अध्यायका पदहरू एक-एक गरी विचार गर्नुपर्छ, र हरेकलाई आफूले भेट्टाएका सम्बन्धित पदहरू बाँड्ने मौका दिनुपर्छ।
तेस्रो, यस खण्डमा मनन गर्दा परमेश्वरले देखाउनुभएको व्यावहारिक प्रयोग बाँड्न हरेकलाई प्रोत्साहन दिनुपर्छ।
अरूले आफ्नै शब्दमा लेखेका कुरा, सम्बन्धित पदहरू र व्यावहारिक प्रयोगहरू सुनिसकेपछि, “फलामले फलामलाई उध्याउँछ ।” (हितोपदेश २७:१७) भन्ने यस अनुभवपछि हामीले अझै केही सिक्न सक्छौँ कि भनी हेर्न त्यस खण्डलाई फेरि एक पटक विचार गर्नु उपयोगी हुन सक्छ।
प्रेरित १७:११ ले (बेरियाका मानिसहरूको विषयमा) भन्छ: