வாழ்க்கையின் அர்த்தம்

கிறிஸ்துவுக்குள் அன்பான சகோதரர்களே,

கர்த்தர் தம்மை அறிந்துகொள்வதற்கான ஞானத்தையும் தெளிவையும் அளிக்கிற ஆவியை உங்களுக்குத் தரவேண்டுமென்றும், கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பி, உன்னதங்களில் தம்முடைய வலதுபாரிசத்தில் உட்காரவைத்தபோது அவரில் நடப்பித்த தம்முடைய பலத்த வல்லமையின்படி, விசுவாசிக்கிறவர்களாகிய நம்மிடம் காண்பிக்கும் அவருடைய வல்லமையின் மகா மேன்மையான மகத்துவத்தை அறிகிற அறிவில் நீங்கள் வளரவேண்டுமென்றும் ஜெபிக்கிறேன். தேவனுடைய வாக்குத்தத்தத்தைப் பெற்று, அவருடைய உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமையைக் கண்டடைந்து, அதைப் புரிந்துகொண்டு, அதில் நடக்கும்படி, நாம் எல்லோரும் இன்னும் அதிக ஆர்வத்தோடு அறிவுக்காகக் கூப்பிட்டு, அதை வெள்ளியைப்போல நாடி, புதையல்களைத் தேடுகிறதுபோல் தேடுவோமாக.

“பரிசுத்த தீர்க்கதரிசிகளால் முன்னமே சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளையும், இரட்சகராக இருக்கிற கர்த்தருடைய அப்போஸ்தலர்களாகிய எங்களுடைய கட்டளைகளையும் நீங்கள் நினைத்துப்பார்ப்பதற்காக… உங்களுடைய உண்மையான மனதை ஞாபகப்படுத்தி எழுப்புகிறேன்” என்பதுபோல, என்னுடைய கடைசிக் கடிதத்தைத் தொடர்ந்து எழுத நான் நீண்ட நாட்களாக விரும்பினேன்; ஆனால் அதற்கு நேரம் கிடைப்பது கடினமாக இருந்தது. இதுவும் ஒருபோதும் எழுதப்படாத ஒரு கடிதமாகிவிடக்கூடாது என்பதற்காக, என்னுடைய பழைய தியான நேரக் குறிப்பேடுகளில் ஒன்றை எடுத்து, 1991 ஜனவரியில் கனிகொடுத்தலைக் குறித்துக் கர்த்தர் எனக்குக் கொடுத்த சில எண்ணங்களை அப்படியே எழுதிவிட முடிவுசெய்தேன். “நம்முடைய உந்துசக்தி என்னவாக இருக்கவேண்டும், நம்முடைய இலக்கு என்னவாக இருக்கவேண்டும்?” என்ற கேள்விக்கு, என்னுடைய எளிய, சாதாரணப் பார்வையிலிருந்து அது பதிலளிக்கிறது. இது உங்களுக்கு உதவியாக இருக்கும்படி ஜெபிக்கிறேன். எப்பொழுதும்போல, நான் சொல்வதை நீங்கள் சிந்தித்துப்பார்க்கவேண்டும் என்றும், கர்த்தர் எல்லாவற்றிலும் உங்களுக்குப் புத்தியைத் தரவேண்டும் என்றும் மட்டுமே கேட்கிறேன் (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 17:11, நீதிமொழிகள் 14:12,15, யோபு 34:3-4).

“நான் என் மகிமைக்கென்று சிருஷ்டித்து உருவாக்கிப் படைத்து,
என் பெயர் சூட்டப்பட்ட அனைவரையும்…”
ஏசாயா 43:7
நாம் வாழ்வதன் நோக்கம் தேவனை மகிமைப்படுத்துவதே!!! நான் தேவனை எப்படி மகிமைப்படுத்துவது?
“நன்றிபலி செலுத்துகிறவன் என்னை மகிமைப்படுத்துகிறான்”
சங்கீதம் 50:23
“ஆகவே, அவருடைய நாமத்தைத் துதிக்கும் உதடுகளின் கனியாகிய
ஸ்தோத்திரபலியை அவர் மூலமாக எப்போதும் தேவனுக்குச் செலுத்துவோம்.”
எபிரெயர் 13:15
(ரோமர் 8:28 – எல்லாம்… எளிதானவைகள் மட்டுமல்ல. 1 தெசலோனிக்கேயர் 5:18 – “எல்லாவற்றிலேயும் நன்றி சொல்லுங்கள்”…)

“நீங்கள் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பதினால்
என் பிதா மகிமைப்படுவார்…”
யோவான் 15:8
“ஆவியானவரின் கனியோ, அன்பு, சந்தோஷம், சமாதானம், நீடியபொறுமை,
தயவு, நற்குணம், விசுவாசம், சாந்தம், இச்சையடக்கம்
;…”
கலாத்தியர் 5:22-23

ஆகவே, நான் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுக்க முடிந்தால், நீர் மகிமைப்படுவீர்; நான் வாழ்வதன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவேன்!!! அப்படியானால்… நான் எப்படி மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பது???

“ஒருவன் என்னிலும் நான் அவனிலும் நிலைத்திருந்தால்,
அவன் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பான்;”
யோவான் 15:5

ஆகவே, நான் உம்மிலும் நீர் என்னிலும் நிலைத்திருக்க முடிந்தால், நான்:

#1 மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பேன்

#2 தேவனை மகிமைப்படுத்துவேன்!

அப்படியானால், நான் எப்படிக் கிறிஸ்துவில் நிலைத்திருந்து, அவரை என்னில் நிலைத்திருக்கச்செய்வது? உமது வசனம் என்ன சொல்லுகிறது?

“நீங்கள் என்னிலும், என் வார்த்தைகள் உங்களிலும் நிலைத்திருந்தால்…”
யோவான் 15:7
“…நீங்களும் என் கட்டளைகளைக் கடைபிடித்தால்,
என்னுடைய அன்பிலே நிலைத்திருப்பீர்கள்.”
யோவான் 15:10
“அவருடைய கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்கிறவன் அவரில் நிலைத்திருக்கிறான்,
அவரும் அவனில் நிலைத்திருக்கிறார்;…”
1 யோவான் 3:24

(இங்கே “நிலைத்திருக்கிறான்” என்பது, யோவான் 15-இல் உள்ள அதே கிரேக்கச் சொல்.)

ஆகவே நம்முடைய நோக்கம் தேவனை மகிமைப்படுத்துவதே (ஏசாயா 43:7).

மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பது = தேவனை மகிமைப்படுத்துவது என்றால் (யோவான் 15:8),
நம்முடைய நோக்கம் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பதே.

கிறிஸ்துவில் நாமும் நம்மில் அவரும் நிலைத்திருப்பது மிகுந்த கனிகளை உண்டாக்குகிறது என்றால் (யோவான் 15:5),
நம்முடைய நோக்கம் கிறிஸ்துவில் நாமும் நம்மில் அவரும் நிலைத்திருப்பதே.

அவருடைய கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பது, அவரில் நாமும் நம்மில் அவரும் நிலைத்திருப்பது என்றால்
(1 யோவான் 3:24-இல் எழுதியிருக்கிறபடி),
நம்முடைய நோக்கம் அவருடைய கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பதே!!!

“…இதில் எழுதியிருக்கிறவைகளின்படியெல்லாம் நீ செய்ய கவனமாக இருக்கும்படி…”
யோசுவா 1:8
“உமது கட்டளைகளை நாங்கள் கருத்தாகக் கைக்கொள்ளும்படி நீர் கற்றுக்கொடுத்தீர்.”
சங்கீதம் 119:4
“காரியத்தின் முடிவைக் கேட்போமாக,
தேவனுக்குப் பயந்து, அவர் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்;
எல்லா மனிதர்கள்மேலும் விழுந்த கடமை இதுவே.”
பிரசங்கி 12:13
“நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாக இருந்தால் என் கட்டளைகளைக் கடைபிடியுங்கள்.”
யோவான் 14:15
“என் கட்டளைகளை ஏற்றுக்கொண்டு அவைகளைக் கடைபிடிக்கிறவனே
என்னிடத்தில் அன்பாக இருக்கிறான்…”
யோவான் 14:21
“…ஒருவன் என்னில் அன்பாக இருந்தால் அவன் என் வார்த்தையைக் கடைப்பிடிப்பான்…”
யோவான் 14:23
“அவருடைய வசனத்தைக் கடைபிடிக்கிறவனிடத்தில்
தேவ அன்பு உண்மையாகவே பூரணப்பட்டிருக்கும்;”
1 யோவான் 2:5
“அல்லாமலும், நீங்கள் உங்களை ஏமாற்றாதபடிக்குத்
திருவசனத்தைக் கேட்கிறவர்களாக மாத்திரமல்ல, அதின்படி செய்கிறவர்களாகவும் இருங்கள்.…
ஆனால், சுதந்திரம் கொடுக்கிற பூரணப்பிரமாணத்தை உற்றுப்பார்த்து,
அதிலே நிலைத்திருக்கிறவன்
கேட்கிறதை மறக்கிறவனாக இல்லாமல், அதைச் செய்கிறவனாக இருப்பதினால்
அவன் பாக்கியவானாக இருப்பான்.”
யாக்கோபு 1:22, 25

நடைமுறைப் பயன்பாடு: அவருடைய வசனத்தை ஜெபத்தோடு தியானிப்பதன் மூலம் தேவனைத் தேடுவதை என் வாழ்க்கையின் முதன்மையான காரியமாக்குவேன்; அவர் எப்பொழுது பேசினாலும், தம்முடைய ஆவியானவரால் என்னை எப்பொழுது ஏவினாலும், அவருக்குக் கீழ்ப்படிவதே என் நோக்கம். இதைவிடக் குறைவான எதுவும், நான் வாழ்வதன் நோக்கத்தை நிறைவேற்ற என்னை அனுமதிக்காது.

ஆனாலும் கவனியுங்கள்: விசுவாசத்தினாலும் கேள்வியினாலும் “ஆவியினாலே ஆரம்பம்பண்ணின” நாம், “சரீரத்தினாலே முடிவு பெறப்போகிறீர்களோ?” என்ற கேள்விக்கு உட்பட்டவர்களாக இருக்கக்கூடாது (கலாத்தியர் 3:2-3). கிருபையினாலே விசுவாசத்தைக் கொண்டு நாம் இரட்சிக்கப்பட்டதுபோலவே, அதே வழியில் பரிசுத்தமாக்கப்படுகிறோம்; கொலோசெயர் 2:6 சொல்லுகிறபடி: “நீங்கள் கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டபடியே… அவருக்குள் நடந்துகொண்டு”. ஆகவே, நமக்குள் இருக்கிற எல்லாவற்றோடும் நாம் அவருக்குக் கீழ்ப்படியவேண்டியிருந்தாலும், நம்முடைய நம்பிக்கை ஒருபோதும் நம்மேலோ, நம்முடைய முயற்சிகளின்மேலோ, காண்பதற்கான நம்முடைய திறமையின்மேலோ, செயல்படுவதற்கான நம்முடைய திறமையின்மேலோ இருக்கக்கூடாது. பிலிப்பியர் 3:3 சொல்லுகிறபடி, நாம் “சரீரத்தின்மேல் நம்பிக்கையாக இல்லாமல்… கிறிஸ்து இயேசுவிற்குள் மேன்மைபாராட்டுகிற”வர்களாக இருக்கவேண்டும்; ஏனென்றால் அவரே, அவர் ஒருவரே, எதையாவது செய்ய நம்மைப் பெலப்படுத்துகிறார். நாம் தேவனுடைய வசனத்தைப் பார்த்து எதையாவது கண்டால், அதற்கு நாம் எதுவும் பங்களிக்கவில்லை என்று உறுதியாக இருக்கலாம். நினைவில் கொள்ளுங்கள்: இயேசு பேதுருவிடம் சொன்னார்: “யோனாவின் குமாரனாகிய சீமோனே, நீ பாக்கியவான்; மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தவில்லை, பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதா இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தினார்.” அவனால் அதைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது, கர்த்தரால் பாராட்டப்பட்டான்; ஆனால் மகிமை தேவனுக்கே கொடுக்கப்பட்டது. தேவனுடைய ஆவியானவர் நமக்கு எதையாவது வெளிப்படுத்தி, கீழ்ப்படியவேண்டும் என்ற விருப்பம் நமக்குள் எழும்போது, அதுவும் நம்மால் உண்டானதல்ல. “ஏனென்றால், தேவனே… விருப்பத்தையும்… உங்களில் உண்டாக்குகிறவராக இருக்கிறார்” (பிலிப்பியர் 2:13). நம்முடைய இயல்பான பதில் தேவனுக்கு விரோதமான கலகமே; ஏனென்றால் நம்முடைய சரீரசிந்தை “தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்படியாமலும், கீழ்ப்படியமுடியாமலும் இருக்கிறது” (ரோமர் 8:7). ஆகவே தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியவேண்டும் என்ற விருப்பம் நமக்கு இருப்பதை நாம் உணரும்போது, அதுவும் தேவனால் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. கண்டு, கீழ்ப்படியும் விருப்பம் பெற்றபின், “அவருடைய கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்க” நாம் பெலப்படுத்தப்படும்போதும், அதற்கு நம்மைப் பெலப்படுத்தியவர் தேவனே, தேவன் ஒருவரே. “தேவனே தம்முடைய தயவுள்ள விருப்பத்தின்படி… செய்கையையும் உங்களில் உண்டாக்குகிறவராக இருக்கிறார்.” ஆம், அவருக்குக் கீழ்ப்படிய நாம் தீர்மானிக்கவேண்டும்; நம்முடைய முழு இருதயத்தோடும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழுப் பெலத்தோடும், முழு வல்லமையோடும் அவருக்கு ஊழியம் செய்ய மனதுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டும்; ஆனால் தேவனுடைய கிருபையினால் அதைச் செய்ய நாம் பெலப்படுத்தப்படும்போது, அவரை மட்டுமே துதிப்பதே வேதத்திற்கு ஏற்ற ஒரே பதில். நாம் முழு இருதயத்தோடும் கீழ்ப்படிகிறோம்; ஆனால் நம்முடைய சொந்த முயற்சிகளில் சிறிதளவும் நம்பிக்கை வைப்பதில்லை. நம்முடைய சித்தத்தினால் கீழ்ப்படிகிறோம்; ஆனால் நம்முடைய நம்பிக்கை, நமக்காக மரித்து, அடக்கம்பண்ணப்பட்டு, உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்து இயேசுவின்மேல் மட்டுமே இருக்கவேண்டும். ஏனென்றால் அவர் மரித்து, அடக்கம்பண்ணப்பட்டு, உயிர்த்தெழுந்ததினாலும், அதில் நாம் அவரோடு இணைக்கப்பட்டதினாலும் மட்டுமே, நாம் புதிய ஜீவனுள்ளவர்களாக நடந்து “அவருடைய கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிக்க” முடிகிறது. கிருபையினால் மட்டுமே, விசுவாசத்தினால் மட்டுமே, கிறிஸ்துவுக்குள் மட்டுமே நாம் இரட்சிக்கப்பட்டு, அவருக்குக் கீழ்ப்படியும் திறனைப் பெற்றிருக்கிறோம்.

இந்தக் குறிப்புகளை எழுதும்போது நான் அடைந்த அதே மகிழ்ச்சியை, தேவனுடைய இந்த வார்த்தைகளைச் சிந்திக்கும்போது நீங்களும் அடைவீர்கள் என்று நம்புகிறேன். உண்மையாகவே: “யெகோவாவுடைய நியாயங்கள் செம்மையும், இருதயத்தைச் சந்தோஷப்படுத்துகிறவைகளுமாக இருக்கிறது” (சங்கீதம் 19:8).

இதைக் குறித்து உங்களுக்கு ஏதாவது கருத்துகளோ, மேலும் எண்ணங்களோ, இதே திசையில் என்னிடம் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்பும் ஏதாவதோ இருந்தால், உங்களிடமிருந்து கேட்க மிகவும் மகிழ்ச்சியடைவேன்.

நீங்கள் எல்லா ஞானத்தோடும் ஆவிக்குரிய விவேகத்தோடும் அவருடைய சித்தத்தை அறிகிற அறிவினால் நிரப்பப்பட்டு, எல்லாவற்றிலும் கர்த்தருக்குப் பிரியமுண்டாக அவருக்குத் தகுதியாக நடந்து, எல்லா நற்செயல்களிலும் கனிகொடுத்து, தேவனை அறிகிற அறிவில் வளருவீர்களாக.

அவருடைய ஊழியத்தில்,
ஒரு உடன் ஊழியக்காரன்

“அல்லேலூயா, யெகோவாவுக்குப் பயந்து,
அவருடைய கட்டளைகளில் மிகவும் பிரியமாயிருக்கிற மனிதன் பாக்கியவான்.”
சங்கீதம் 112:1

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்