માણસ સજીવ પ્રાણી થયું

ઈશ્વરની આખી સૃષ્ટિમાં માણસ અનોખો હતો, કારણ કે ઈશ્વરે તેનામાં પોતાનો શ્વાસ ફૂંક્યો. ઈશ્વરે માણસને પ્રાણીઓથી જુદો બનાવ્યો: તેને ફક્ત ભૌતિક શરીર જ નહિ, પણ જીવંત આત્મા પણ હતો.

ઈશ્વરની એક આજ્ઞા

ઈશ્વરે એદન દેશમાં એક વાડી રોપી, જેમાં અનેક પ્રકારનાં વૃક્ષો હતાં. વાડીની વચમાં બે મુખ્ય વૃક્ષો હતાં: જીવનનું વૃક્ષ અને ભલુંભૂંડું જાણવાનું વૃક્ષ. ઈશ્વરે કહ્યું કે તેઓ સુંદર ફળનાં સર્વ વૃક્ષોમાંથી ખાઈ શકે છે – ફક્ત એક સિવાય. વાડીનાં એ બે મુખ્ય વૃક્ષોમાંના એક, એટલે ભલુંભૂંડું જાણવાના વૃક્ષ વિષે, ઈશ્વરે કહ્યું: “તું ખાઈશ નહિ!” ઈશ્વરે માણસને તે વૃક્ષનું ફળ ખાવાની મના કરી એટલું જ નહિ, પણ એવું વચન પણ આપ્યું કે જે દિવસે તે તેમાંથી ખાશે, તે જ દિવસે નિશ્ચે તેનું મરણ થશે.

માણસે ઈશ્વરની આજ્ઞા તોડી

સાપથી છેતરાઈને અને તેની વાતોમાં આવીને સ્ત્રીએ ફળ ખાધું. વૃક્ષ અને તેનું ફળ સુંદર છે એમ જોઈને, અને તે પોતાને જ્ઞાની બનાવશે એવું માનીને, તેણે તે ખાધું અને પછી પોતાના પતિને પણ આપ્યું, અને તેણે પણ ખાધું.

શું તે મરણ પામ્યો?

તો શું તેઓ મરણ પામ્યાં? તેઓની આંખો ઊઘડી ગઈ અને તેઓએ પોતાને માટે આવરણ બનાવ્યાં. શારીરિક રીતે તેઓ જીવતાં અને સાજાં હતાં. આ ભાગ પરથી સ્પષ્ટ છે કે આદમ અને હવા શારીરિક રીતે મરણ પામ્યાં નહિ. તેમ છતાં ઈશ્વરે ખૂબ સ્પષ્ટ રીતે કહ્યું હતું,

તેઓ મરણ પામ્યાં જ હતાં!

નોંધ: માણસને ઈશ્વરની સાથે સદાકાળ જીવવા માટે બનાવવામાં આવ્યો હતો. જે દિવસે આદમે પાપ કર્યું, તે દિવસે તે આત્મિક રીતે મરણ પામ્યો અને શારીરિક મરણની પ્રક્રિયા શરૂ થઈ, જેના અંતે નવસો ત્રીસ વર્ષની ઉંમરે તેનું શારીરિક મરણ થયું (ઉત્પત્તિ 5:5); અને જેઓ તેમનાથી દૂર છે તેઓને માટે નિશ્ચિત “બીજું મરણ” (પ્રકટીકરણ 20:14), એટલે ઈશ્વરથી સદાકાળનું વિયોગ, રાહ જુએ છે.

માણસનું આત્મિક મરણ

ધ્યાન આપો: તેઓએ ઈશ્વરની આજ્ઞા તોડી તે પહેલાં, શાસ્ત્ર ઉત્પત્તિ 2:25 માં જાહેર કરે છે કે

હવે, મના કરેલું ફળ ખાધા પછી, તેઓ સમજ્યા કે અમે વસ્ત્રહીન છીએ અને તેઓએ આવરણ બનાવ્યાં; તેઓ ઈશ્વરની હાજરીથી સંતાઈ ગયાં, અને પ્રભુએ હાંક મારી ત્યારે આદમ ગભરાયો. તેઓને નિશ્ચે કંઈક થયું હતું, પણ તે શારીરિક ન હતું. ફેરફાર અંદર થયો હતો. હા, ઈશ્વરે કહ્યું હતું તેમ જ તેઓ મરણ પામ્યાં; પણ તે શારીરિક મરણ ન હતું, પણ આત્મિક મરણ હતું (એફેસીઓ 2:5, કલોસ્સીઓ 2:13).

આદમના દીકરા વિષે શું?

આદમને દીકરો થયો ત્યારે લખેલું છે કે બાળક પોતાના પિતા આદમની પ્રતિમા તથા સ્વરૂપ પ્રમાણે જન્મ્યો.

આદમને ઈશ્વરના સ્વરૂપમાં ઉત્પન્ન કરવામાં આવ્યો હતો. શેથ પોતાના પિતા આદમની પ્રતિમા તથા સ્વરૂપ પ્રમાણે જન્મ્યો, અને આદમ તો આત્મિક રીતે મરણ પામેલો હતો. તેથી શેથ પણ જન્મથી જ આત્મિક રીતે મરણ પામેલો હતો.

બધા માણસોની બાબતમાં પણ એવું જ છે

એક માણસ, એટલે આદમ દ્વારા, દુનિયામાં પાપ આવ્યું. તેનું પરિણામ આત્મિક મરણ હતું, અને આ આત્મિક મરણ પછી બધા માણસોમાં ફેલાયું, જેથી દરેક મનુષ્ય, આદમનો દરેક વંશજ, આત્મિક રીતે મરણ પામેલી સ્થિતિમાં જ દુનિયામાં આવે છે.

તમારી બાબતમાં પણ એવું જ છે

આદમે ઈશ્વરની સામે બળવો કર્યો તે પછીના તેના વંશજો વિષે, કૃપા કરીને આ ત્રણ કલમોનો વિચાર કરો:

આદમના શારીરિક વંશજો આત્મિક રીતે ફક્ત મરણ પામેલા જ નથી, પણ તેઓ શિક્ષાને પાત્ર ઠરેલા છે, અને ઈશ્વર શાસ્ત્રમાં તેઓને પાપી કહે છે. પણ ધ્યાન આપો કે આ સ્થિતિ કોઈના પોતાના આજ્ઞાભંગથી આવી નથી. શાસ્ત્ર કહે છે:

જો આદમ સાથેનો આપણો સંબંધ આપણને આત્મિક રીતે મરણ પામેલા બનાવે છે...
જો આદમ સાથેનો આપણો સંબંધ આપણને શિક્ષાને પાત્ર ઠરાવે છે...
જો આદમ સાથેનો આપણો સંબંધ આપણને પાપી બનાવે છે, તો
આપણે આદમ સાથે ક્યારે જોડાયા?

         તેનો જવાબ છે: ગર્ભધારણની ક્ષણે.

ગર્ભધારણની એ જ ક્ષણે આપણે આદમ સાથે જોડાઈએ છીએ. આપણને બે આંખો, એક નાક, અને શાસ્ત્ર પ્રમાણે – એક મરણ પામેલો આત્મા હોય છે. તેથી આપણામાંનો દરેક, ગર્ભ ધારણ થાય તે જ ક્ષણે, માનવજાતનો સભ્ય, આદમનો વંશજ, અને મરણ પામેલો, શિક્ષાને પાત્ર ઠરેલો પાપી બને છે.

એમ લખેલું છે

બધાએ પાપ કર્યું છે

• આત્મિક રીતે મરણ પામેલા છે

• શિક્ષાને પાત્ર ઠરેલા છે

• પાપી છે

આપણે ફક્ત આદમ દ્વારા જ શિક્ષાને પાત્ર ઠરેલા છીએ એવું નથી; આપણામાંના દરેકે વ્યક્તિગત રીતે ઈશ્વરનો નિયમ તોડ્યો છે. તો પછી આપણે કેવી રીતે પાપ કર્યું છે? – તે વિષેનો વિગતવાર લેખ હજી ગુજરાતીમાં ઉપલબ્ધ નથી.